هدف: براي دستيابي به سازماني كه حداقل خطا را داشته باشد، مي توان با به كارگيري نظريه مديريت خطا و ايجاد جو مناسب مديريت خطا، خطاهاي سازماني را كاهش داد و عملكرد و رفتارهاي يادگيري را بهبود بخشيد. به همين دليل هدف اساسي پژوهش حاضر، بررسي اين اثر در سازمان هاي بهداشت و درمان است.

روش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف، كاربردي و از نظر روش اجرا، پيمايشي است . جامعه آماري آن شامل 1800 پرستار از دو بيمارستان قائم (عج) و امام رضا (ع) در مشهد است. حداقل حجم نمونه 467 نفر تعيين شد . از اين رو 500 پرسش نامه در اختيار پرستاران اين دو سازمان قرار گرفت و در نهايت 474 پرسش نامه جمع آوري شد. به منظور تجزيه وتحليل داده ها از مدل يابي معادله ساختاري براي بررسي برازش الگوي معادله ساختاري استفاده شده است.

يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان مي دهد جو مديريت خطا بر رفتار يادگيري و عملكرد فردي تأثير مثبت و سكوت گرايي اجتنابي اثرمنفي و معناداري مي گذارد.از يافته هاي ديگر، تأثير منفي سكوت گرايي اجتنابي بر رفتار يادگيري و عملكرد فردي است . همچنين ،يافته ها بر نقش واسط سكوت گرايي اجتنابي تأكيد دارند.

نتيجه گيري: مديران و سرپرستان واحدهاي گوناگون سازمان هاي بهداشت و سلامت، بايد بپذيرند كه وجود خطا در سازمان ها اجتناب ناپذير است، اما براي كاهش آن بايد بر تسهيم دانش و يادگيري از خطاهاي گذشته تمركز كنند. آنها مي توانند با ايجاد جومناسب مديريت خطا از طريق مشوق هاي مادي و غيرمادي، نظارت به موقع، تجزيه وتحليل عميق و ارتباطات باز و مطالبه بازخورد ،بستر كشف خطاهاي گوناگون را فراهم آورده و از بروز سكوت گرايي اجتنابي ميان كاركنان جلوگيري كنند.

كليدواژه ها: جو مديريت خطا، رفتار يادگيري، سكوت گرايي اجتنابي، عملكرد فردي.

دریافت فایل

Insta : babakasadi_ir

@Tele : Ehrm_ir